Paylaşmak istedim. Ne güzel ifade o öyle. Aah ah.

Alman Lufthansa havayolları uçağında yolculara ücretsiz yastık dağıtılıyor. Buraya kadar normal. Daha sonra hostesin de katıldığı bir yastık savaşı başlıyor uçakta. Yolcular dahil herkes memnun bir şekilde birbirine yastık fırlatıyor. Olayın sonunda hostes alkışlanıyor. Ah ne zevkli.

Burdan buldum. Arkadaşın daldığı yer Long Island,  Bahamalar’daki Dean’s Blue Hole. 202 metrelik dünyanın en derin mavi deliği. Videodaki mükemmel parça ise Archive – You Make Me Feel.

İşte bu yüzden.

Geçen hafta  TOEFL dolayısıyla Eskişehir’deydim. Akşam vakti Enis ile karnımız acıktı. Enis’e yapılan yamuk dolayısıyla KFC’nin şube müdürü(sanırım) Enis ile irtibata geçti. Gelin misafirimiz olun bir şeyler ikram edelim diye. Yapılan yamuk da şuydu. Yemeksepeti’nden defalarca siparişin eksik gelmesi. Kolanın yarım çıkması. Sosların gelmemesi gibi. Üstüse gelen şikayetlerden sonra sanırım şube müdürü irtibata geçti. Neyse işte gittik bir kova tavuk, 2 adet patates, 1 lt. kola, 5 biscuit dedikleri hamurişi dalga, 2 haşlanmış darı ve 2 tane barbekü sosunu toplam 20 liraya aldık. Vallahi ne diyim bedensel özürlü tavuk üretip mis gibi soslara batırıp leziz bir şeyler yapıyorlar. Bunu bile bile yiyorum ama çok güzel be anasını. Teşekkürler KFC.

Görsel: Cem Dinlenmiş

Keşke İstanbul’da olsaydım dün. Eyleme katılamadım. Twitter’dan destek verdim. #sansur

Şampiyonlar liginde fırtına gibi esen, 22 Mayıs’ta Bayern Munih ile final oynayacak olan Inter, eğer diğer kulvarlarda da başarılı olursa oyuncu başı 600 bin euro yani 1 193 773,99 Yeni Türk Lirası prim alacak. Söyleyecek kelime bulamıyorum.

Sakız Adası valisi nüfusun ihtiyarlaması ve gençlerin ada dışına çıkmasından şikayetçi. Türklerin adaya gelip yerleşmelerini kolaylaştıralım diye Yunan hükümetine öneride bulunmuş. Ne güzel lan seviyorum böyle hareketleri. Yunanistan iyidir.

Dün arkadaşlar KFC’den burger alıcaktık. Tam o sırada Garanti’den extragenç kampanyasının sms’i geldi. KFC’de zinger burger ve kola beş lira diye. İyi lan dedik bundan alalım bari. Kasadaki elemana söyledik hemen beş liraya karnımızı doyurduk. Burdan Garanti Extragenç‘e teşekkürlerimi sunuyorum. Siteden diğer indirimlere de gözatabilirsiniz.

Az önce friendfeed üzerinden Barış‘tan duydum. Bu yıl ortasında hayvanlar gibi hayranı olduğum oyun Worms serisinin – aslında worms world party- yeni üyesi Worms Reloaded geliyor. Aslında dönüş yapan oyun 2D olucak. Lakin üç boyut işi bir garip olmuştu böyle ne bileyim. Worms dediğin 2D olur kardeşim. Beni sevindiren bir diğer konu ise oyunun Steam üzerinden dağıtılacak olması. Bu mükemmel bir şey.  Neyse kaynak olarak team17‘nin kendi twitter mesajını gösterebilirim sanırım.

We are pleased to announce a new edition of 2D Worms for PC! “Worms Reloaded” is coming soon via Steam. Details & features to follow…

Steam üzerinden yayınlayacağımız serinin yeni üyesi olan “Worms Reloaded”ı sizlere duyurmaktan zevk duyuyoruz. Detaylar ve özellikler yakında. Takipte kalın.

Eveeet. Yıllarca merak etmişimdir bu Street Fighter‘ı oynarken hep diğer ülkelerden dövüşçüler var diye. Kendi ülkemden birini görmek hayaldi o zamanlarda. Taa eski atari zamanlarından bahsediyorum. Geçen haftalarda gördüm haberi. Bayağı bir sevinmiştim. Olay şu, Street Fighter 4‘e Hakan adında Türk Yağlı Güreşçisi -Turkish Oil Wrestler-  geliyor. Komboları falan çok hoşuma gitti. Vidyo aşağıda hemen. Ayrıca yabancı kaynaklar için gamespy ve ps3attitude linki. Fakat işin beni sıkan kısma Hakan’ı çoğu yerde orta doğu dövüşçüsü olarak ya da Arap olarak tanıtıyorlar.

İzlemediyseniz hemen gidip izleyin. Inglorious Bastards – Soysuzlar Çetesi-. Quentin Tarantino filmi olan bu yapıt gerçekten çok manyak olmuştu. Quentin yapmış diye izlemiştim hemen ilk çıktığında. Christoph  Waltz filmdeki performansıyla bayağı bir etkilemişti. Oscar’a aday olup olamayacağından emin değildim ama aday olduğunu öğrendikten sonra Oscar’ı alacağından şüphem yoktu. Ve düşündüğüm gibi de oldu. Herif kaptı Oscar’ı. Helal olsun.

Tatillerde memleket – eskişehir arası yaptığım tren yolculuklarında halilyle bazı tecrübeler ediniyorum. Şöyle başlayalım.

1. Tek kişi yolculuk ediyorsanız biletinizin numarası 3 veya 3’ün katı bir numara olsun. Cam kenarı tek koltuk şeklinde oluyor bu tür biletler. Yanınızda istenmeyen kişiler oturmaz. Çünkü oturacak koltuk yok.
2. Bileti alırken mümkün olduğunca orta vagonlardan alın. 1 numaralı vagonlardan kaçının. Lakin lokomotifin kıçının dibinde olduğundan vagonlar her ne kadar ses yalıtımlı olsa da ara kapılar açıldığında içeri baya bi ses geliyor.
3. Eğer İzmir – Ankara yönlü trenlerden birine bindiyseniz internet ve elektrik prizi kullanımını unutun. Çünkü İzmir Mavi Treni, Dokuz Eylül Ekspresi ve Karesi Ekspresi trenlerinde bu 2 opsiyon bulunmamaktadır.
4. Gene İzmir – Ankara yönlü seyehat ediyorsanız, Balıkesir’den sonra telefonunuzun çekmeme ihtimali bir hayli yüksek. Vakit geç olmuştur zaten o sıralar yatın uyuyun.
5. Eğer Eskişehir’den İstanbul’a gidecekseniz Eskişehir Ekspresi yapacağınız en iyi tercih olacaktır. Ucuz bilet fiyatı ve İstanbul’a uçaktan sonra en hızlı ulaşım sağlaması açısından gayet iyi. İnternet erişimi ve elektrik prizi kullanımı var. Her koltuğun yanında priz var. Ayrıca trenin geçtiği yerler bir harika. Seyehatin gündüz vakti yapılması sebebiyle her yeri görebiliyorsunuz ve trenin geçtiği yerlerin orman, kaya-taş araları ve deniz kıyısı/sahil yerleri olması sebebiyle oldukça güzel. Kendinizi bilgisayar oyunlarında hissediyorsunuz.
6. Yüksek Hızlı Tren’e binecekseniz eğer paranız varsa business sınıfından alın biletlerinizi. Ekonomi sınıfı şehiriçi belediye otobüsü koltukları gibi. Elektrik prizi yok.
7. Eğer bulunduğunuz yerden, gideceğiniz yere tren gidiyorsa onu tercih edin. Hem daha konforlu hem de daha ucuz olacaktır sizin için. Bir de yanınızda arkadaşınız/sevdiceğiniz varsa daha bi şugar olacaktır.

Ahaha! Braun,  Cruzer 4 ile yeni bir kampanya başlattı. Siteye üye olup fotonu yüklüyosun. Üzerinde saç sakal değişiklikler yapıp arkadaşlarından oy topluyosun. Yarışma süresince yapılan 3 çekiliş ile toplam 6 adet sony vaio laptop, 6 adet apple iphone 3gs, 6 adet sony playstation 3, 60 adet braun cruzer 4 tıraş makinesi hediye! Eee beklemeyin beni oylamak için burdan, ben üye olucam hediyeleri kapıcam diyorsanız da şurdan efenim.

Takipçiler bilirler gerçi uzun süredir bu işin telaşı içerisindeydim. Artık sona geldik. Okulun açılmasına dört gün kala doğup büyüdüğüm şehirden ayrılıp başka bir memlekete okumaya gidiyorum. Böyle söylediğime bakmayın gerçekten de mutluyum ama işte ayrılık deyince insanın içinde ufak bir burukluk oluyor. Taşınma dolayısıyla bu emektarı burda bırakıyorum dolayısıyla bir süre bilgisayarsız kalacağım. Bu süre içerisinde maillere, blogun iletişim sayfasından benle iletişime geçenlere cevap biraz gecikebilir. Bu gecikmeden dolayı kusuruma bakmasınlar. Neyse lafı uzatmayayım. Ey Manisa, ey İzmir ikinizi de çok özleyeceğim. Bu arada burdan izmir blog yazarlarını da unutmadım. Onlar da kalbimde yaşıyorlar :) Sevgiyle, mutlulukla kalın dostlarım, abilerim, ablalarım, kardeşlerim. Hoşçakalın. :)

Bu haftaiçi kayıt ve kalacak yer ayarlama işlemleri için Eskişehir‘deydim. Manisa’dan trenle gelmiştim. Tren gayet rahattı. Restoranına kadar içinde her şeyi vardı. Tek kötü yanın yolculuğun 10 saat kadar sürmesiydi. Zaten gece olduğu için yolculuğun çoğu uykuda geçiyordu pek bir şey anlaşılmıyordu.

Aldığım tavsiyelerden ötürü yanıma kalın şeyler alıp da gitmiştim. Kalın şeyden kastım tabi ki giyecek :D . Ama hiç de abartılacak bir soğuk yoktu yaz aylarında. Gayet güzel bir garı var şehrin. Tüm demiryollarının merkezinde bulunmasından dolayı olucak heral her türlü tren var :) Anadolu Universitesinin standından bilgi alıp okul servisinin gelmesini beklemeye başladım. Geldikten sonra beni fakülteme kadar bıraktı. Girip kısa sürede kayıt işlemlerimi tamamladım. Kimlik ve öğrenci belgemi alarak kampüsten çıktım. Birkaç şey atıştırdıktan sonra yurt-apart aramaya çıktım hemen. Neredeyse gezilmedik yer bırakmadım ama bir türlü istediğim şekilde bulamadım. Zaten çoğu dolmuştu ya da çok kötü durumdaydı. Sonunda kafama göre uyan bir yer buldum ve tuttum. Okula da merkeze de çok yakın. Okul zaten merkezde oldukça güzel bir yerde.

Ama gerçekten çok güzel bir şehir. Bozkırın ortasında böyle yeşil ile maviyi bir araya getirmek gerçekten her yiğidin harcı değil. Şehrin her yeri yemyeşil. Porsuk kenti ikiye bölüyor, içinde gondollar geçiyor. Etrafında kafeler, barlar… Yerlerde bir tane çöp, izmarit yok. İnsanları pırlanta gibi. Gencinden yaşlısında hepsi içten, gözlerinin içi gülüyor. Herkes halinden memnun gibi. Şöyle özetliyim. Tramvay durağındaki güvenlik görevlisine nasıl 2 eylül kampüsüne gidebilirim diye sorduğumda bana dolmuş durağına eşlik edip nasıl gideceğimi tarif etti. Gene 2 eylül kampüsünü gezdikten sonra dönüşünde kampüsten geçen bir öğrenci arabadan, merkeze gidiyorum isterseniz bırakabilirim diyerek kendi kendine otostop çektirtti bana. Ofisini falan göstererek başımın sıkıştığında gelebileceğini söyledi. Yeni mezun alan bir öğrenciymiş. İnsanları bu kadar yardımsever, sevecan bir durumda. Yolda karşıdan karşıya geçicem arabalar zınk diye duruyor. Bir durup baktım acaba yanlış bir şey mi yaptım diye. Manisa’da bu şey hiç de alışıldık değil. Kısacası, anadolunun ortasında bir avrupa şehri görmek istiyorsanız Eskişehir’e gelin dostlarım. 2 üniversitesiyle, nehriyle, insanlarıyla, zırt pırt geçen jet uçaklarıyla gerçekten eşsiz bir yer. amin

Bugün reklam aldığım bir yer ile ilişkiyi kestim. Nedeni ücreti az görmemdi. Bu şekilde az göstermesinin sebebini de pagerank’a bağladı. Önemli değil mi? Tabi ki önemli. Fakat ben olsaydım bir bloga reklam verirken buna bakmazdım. Sonuçta reklam verdiğin yer bir blog. Yüzlerce, binlerce takipçisi olan bir yer. Yazdığı bir yazı anında facebook, twitter, friendfeed gibi bir çok sosyal siteye şutlanıyor. Blog sahibiin o sitelerdeki arkadaşları bu yazıları okuyor. Rss’ten takip edenleri işin içine katmıyorum bile. Bir topluluk falan da değilisin on tane yazarın yok. Adresini yazıp buraya gelen insanlar gerçekten ne yazmışsın diye merak eden kişiler. Ve sen burda reklam yazısı yazdığında ne yazmış acaba gelip bakıyorlar. Burda serzenişte bulunduğum kişiler sadece reklamverenler değil tabi ki. Eğer blog tutmuyorsanız bunu anlamanız  biraz zor ama gerçekten buraları çok farklı yerler. Bildiğiniz website kuralları buralarda işlemiyor. Sevgili eminimsi’nin taraf gazetesindeki yazısında da göreceğiniz üzre.

Bilindiği üzre yasal haklardan dolayı The Pirate Bay(canımız ciğerimiz biricik gemimiz) sitesi kapandı*. Fakat kapanmadan önce 800,000‘lin torrent arşivini gene kendi sayfasından paylaşmıştı. Yaklaşık 22gb kadar bir şeydi. BTarena da (ki kendisi oldukça güçlü torrent sitelerindendir) bu arşivi kendi veritabanında kullanma kararı aldı. E ne diyelim hayırlısı olsun. Her şey bizim için :)

*dnsleri değiştirerek yayına tekrar devam ediyor.

Şimdi ben böyle yapıcam yani. Öneririm. Sahura kadar çalışıyorsun. Arada friendfeed’e girip tenefüs yapıyosun kendine. Sahurda ne yiyeceksen artık yiyip, yatıyosun. Ertesi gün geç saatlere kadar(tercihen 14:00, 15:00) uyuyosun. İftara kadar olan zamanı da kendine ayırıyorsun. Televizyonu tavsiye etmiyorum. Malum, çalkalamadan içilmeyen sütaş ayran ve  illaki pınar sucuk…

Bilirsiniz üniversiteye yerleşemeye hak kazandıktan sonra o üniversite eve kağıt yolluyor. Kağıt dediğim koca bi zarf. Saman renginde böyle. İşte içinde bilgilerin falan oluyo. Nedense o bana gelmedi hala. İşte telefon açtım ne iş diye, kayıt için neler gerekiyor falan. Telefonun diğer ucundaki kişi 15 tane vesikalık foto istedi kayıt için. (ıvır zıvırları saymıyorum nüfus sureti, ikametgah senedi, diploma vs.) Tamam şimdi orası hoş da fotoğrafların gömlekli ve kravatlı olması neden? Şimdi ben alıp o kravatı boynuma takmam yani. Öyle bi ibare yok.  Bir de sakalları kesmem gerekiyormuş. Sakal dediğim de top sakal çenede öyle takılıyor. Yazık olacak. Vah bana vahlar bana. Ruhsar gitti ruhu geldi.

Bugün 12 Ağustos Çarşamba. Sabah 9,5′ta ösys sonuçları belli olacaktı. Dün gece zar zor 4′te uyumuştum. Sabah da 9′da kalkıp hemen bilgisayarın başına geçtim. 30 saat gibi gelen 30 dakikadan sonra sonunda sonuç ekranı karşıma gelmişti. tc kimlik numaramı girdim ve ta daaa Anadolu Üniversitesi – Sinema TV. Hayatımın koca beş senesini -belki de dahasını- geçireceğim yer belli oldu. Tanıyanlar bilir, ilk tercihim Marmara Üniversitesi idi. Fakat son bir haftadır ilk tercihe Marmara’yı yazmanın pişmanlığı içerisinde geçiriyordum. Başta meriş olmak üzere :P marmara iletişim’de okuyanlar, ekşisözlükteki girdiler, anadolu iletişim’de okuyanlar böyle düşünmemi sağladı. Şimdi burada uzun uzun yazmayacağım ön bilgi olması için şöyle ekşi linklerini vereyim. şu marmaranınki. bu da anadolunun. Bölümüm İletişim Fakültesi dolayısıyla Yani Yunus Emre Kampüsü içinde yer alıyor. Yunus Emre Kampüsü’nün harita ve fotoğraflarına burdan ulaşabilirsiniz. Abicim her şeyi koymuş adamlar içine fakülteden yurt 2 adım yer. İzmir’imi aratmayacak ortamı var. Porsuk çayı var. Soğuğu var (sıcaktan hiç hoşlanmam) okuyan öğrencilerden öğrendiğim üzere gül gibi eğitim kadrosu var. Şimdi diyorum da iyi ki Marmara olmamış da Anadolu’yu kazanmışım. Çoğu insan eskiden benim de dediğim gibi “Marmara bu işin göbeğinde, İstanbul’da” diyor. Fakat Anadolu Üniversitesi İletişim Fakültesi firma ve şirketler ile olan bağlarıyla diğerlerinden bir adım öne geçiyor. Araştırmalarım sonucunda kısmen vardığım bilgiler bunlar. Kayıtlar 31 Ağustos – 7 Eylül arası. 28 Eylülde ders başı yapıyorum. Hadi bakalım Orçun hayırlısı olsun :)

Koca dört -ya da bir- sene  çalıştık. Sonunda öss ye girdik. Ya da tam tersi oldu. Sormak istiyorum. Bu çalışma süreci bizlere ne kazandırdı? ya da neler kaybettirdi? Kaybettiklerimizin daha ağır basacağı aşikar. Bunun sorumlusunu hepimiz gayet iyi biliyoruz. Defalarca konuşmaya gerek yok bence ne kadar kötü eğitim sistemi falan filan diye.

Her neyse, sonuçlar yaklaşık 2 hafta önce açıklandı. Koca sene puanım gelsin de tercihlere yoğunlaşalım derken zaman su gibi akıp geçti, puanımız elimizde. Peki ya bundan sonra ne olucak? 3 liraya aldığımız kılavuzu hatim edip tutan yerleri listesini çıakrtıp isteiğimize göre sıralayacağız. ÖSS’ye giren diğer arkadaşlar nasıl düşünüyor bilemem ama inanın bu tercih süreci ÖSS’ye hazırlanmaktan kat kat daha zor, sıkıcı ve stresli.

Bu stresin sebebi de Türk öğrencilerinin daha bilinçlerinin oturmadığı, sağlıklı karar veremedikleri yaşlarda alan seçmeye zorlanmaları. Liseye yeni başlayan çocuk nereden bilsin kendisinin hangi yöne daha ağır basacağını? İstisnaları da yok değil. Fakat geneli bu şekilde. Neden istediğimiz mesleği yapamıyoruz? İstediğimiz alanda, istediğimiz yerde olamıyoruz?

Çoğunuzun bildiği üzere, geçen hafta bu günlerde İstanbul’daydım. Yazıyı anca yazabildim. Gezim süresince sevgili müjdat ve wolkanca beni evlerinde misafir ettiler, onlara teşekkürü borç bilirim. Kuruüzüm ve Mesir Macunu’nu en kısa zamanda yollayacağımı belirtmek isterim :) İlk günümde tunahan, harun ve müjdat ile ufak bir gezinti yapıp barın birinde takıldık. 2. gün gene müjdat ile tarihi bir İstanbul turu yaptık, gezilmedik yer bırakmadık. Ayasofya, Sultanahmet Camii, Sultanahmet Türbesi, Kapalıçarşı, Galata Kulesi’ni evire çevire gezdik, ilginç fotoğraflar çektik. Diğer gün çok sevgili arkadaşımla buluşmak için taksime gittim. Ordan karşı yakaya geçtik, tüm gün caddebostan sahilinde takıldık. Geçirdiğim en güzel gün bu gündü.Son gün wolkanca eşliğinde arabayla bir sahil turu yaptık, Eminönü’nde balıkekmek yedik. O beni orda bıraktı, ben ordan vapurla anadoluya arkadaşların yanına geçtim. Vapurla. Bu arada giderken – İzmir’den İstanbul’a- havalimanında Yavuz Seçkin’i gördüm. Güneş gözlükleriyle kuul kuul takılıyordu. Güvenlik görevlisi de ona yağ çekme çabalarındaydı. Söyleyeceklerim bu kadar. Fotoğrafları Flickr’a ekledim. Doya doya bakabilirsiniz. :)

Şimdi şöyle ki helecanlanmayın hemen kıçlı, memeli fotoğraf yok. Su altında fotoğraf çekelim dedik çok eğlenceli görüntüler ortaya çıktı. Onları paylaşmak istedim. Bir de nasıl yaptık diyosanız yazının devamında mevcut.

1. Büyük boy şeffaf prezervatifi öncelikle güzelce yıkayıp ek sıvılardan & kremlerden arındırıyoruz.
2. Temizleme işlemi tamamlandıktan sonra tercihen küçük boy bir telefon ya da kamerayı prezervatifin içine sallıyoruz.
3. Mümkün olduğunca havasını içinden çıkartıyoruz.
4. Daha sonra ağzını iyice bağlıyoruz. 2 sıkı düğüm atmanız yeterli.
5. Geri kalanı sizin hayal gücünüze kalmış.

Denemenizi şiddet ile tavsiye ediyorum. Çok eğlenceli oluyor. :D