Eveeet. Yıllarca merak etmişimdir bu Street Fighter‘ı oynarken hep diğer ülkelerden dövüşçüler var diye. Kendi ülkemden birini görmek hayaldi o zamanlarda. Taa eski atari zamanlarından bahsediyorum. Geçen haftalarda gördüm haberi. Bayağı bir sevinmiştim. Olay şu, Street Fighter 4‘e Hakan adında Türk Yağlı Güreşçisi -Turkish Oil Wrestler-  geliyor. Komboları falan çok hoşuma gitti. Vidyo aşağıda hemen. Ayrıca yabancı kaynaklar için gamespy ve ps3attitude linki. Fakat işin beni sıkan kısma Hakan’ı çoğu yerde orta doğu dövüşçüsü olarak ya da Arap olarak tanıtıyorlar.

İzlemediyseniz hemen gidip izleyin. Inglorious Bastards – Soysuzlar Çetesi-. Quentin Tarantino filmi olan bu yapıt gerçekten çok manyak olmuştu. Quentin yapmış diye izlemiştim hemen ilk çıktığında. Christoph  Waltz filmdeki performansıyla bayağı bir etkilemişti. Oscar’a aday olup olamayacağından emin değildim ama aday olduğunu öğrendikten sonra Oscar’ı alacağından şüphem yoktu. Ve düşündüğüm gibi de oldu. Herif kaptı Oscar’ı. Helal olsun.

Tatillerde memleket – eskişehir arası yaptığım tren yolculuklarında halilyle bazı tecrübeler ediniyorum. Şöyle başlayalım.

1. Tek kişi yolculuk ediyorsanız biletinizin numarası 3 veya 3’ün katı bir numara olsun. Cam kenarı tek koltuk şeklinde oluyor bu tür biletler. Yanınızda istenmeyen kişiler oturmaz. Çünkü oturacak koltuk yok.
2. Bileti alırken mümkün olduğunca orta vagonlardan alın. 1 numaralı vagonlardan kaçının. Lakin lokomotifin kıçının dibinde olduğundan vagonlar her ne kadar ses yalıtımlı olsa da ara kapılar açıldığında içeri baya bi ses geliyor.
3. Eğer İzmir – Ankara yönlü trenlerden birine bindiyseniz internet ve elektrik prizi kullanımını unutun. Çünkü İzmir Mavi Treni, Dokuz Eylül Ekspresi ve Karesi Ekspresi trenlerinde bu 2 opsiyon bulunmamaktadır.
4. Gene İzmir – Ankara yönlü seyehat ediyorsanız, Balıkesir’den sonra telefonunuzun çekmeme ihtimali bir hayli yüksek. Vakit geç olmuştur zaten o sıralar yatın uyuyun.
5. Eğer Eskişehir’den İstanbul’a gidecekseniz Eskişehir Ekspresi yapacağınız en iyi tercih olacaktır. Ucuz bilet fiyatı ve İstanbul’a uçaktan sonra en hızlı ulaşım sağlaması açısından gayet iyi. İnternet erişimi ve elektrik prizi kullanımı var. Her koltuğun yanında priz var. Ayrıca trenin geçtiği yerler bir harika. Seyehatin gündüz vakti yapılması sebebiyle her yeri görebiliyorsunuz ve trenin geçtiği yerlerin orman, kaya-taş araları ve deniz kıyısı/sahil yerleri olması sebebiyle oldukça güzel. Kendinizi bilgisayar oyunlarında hissediyorsunuz.
6. Yüksek Hızlı Tren’e binecekseniz eğer paranız varsa business sınıfından alın biletlerinizi. Ekonomi sınıfı şehiriçi belediye otobüsü koltukları gibi. Elektrik prizi yok.
7. Eğer bulunduğunuz yerden, gideceğiniz yere tren gidiyorsa onu tercih edin. Hem daha konforlu hem de daha ucuz olacaktır sizin için. Bir de yanınızda arkadaşınız/sevdiceğiniz varsa daha bi şugar olacaktır.

Ahaha! Braun,  Cruzer 4 ile yeni bir kampanya başlattı. Siteye üye olup fotonu yüklüyosun. Üzerinde saç sakal değişiklikler yapıp arkadaşlarından oy topluyosun. Yarışma süresince yapılan 3 çekiliş ile toplam 6 adet sony vaio laptop, 6 adet apple iphone 3gs, 6 adet sony playstation 3, 60 adet braun cruzer 4 tıraş makinesi hediye! Eee beklemeyin beni oylamak için burdan, ben üye olucam hediyeleri kapıcam diyorsanız da şurdan efenim.

Takipçiler bilirler gerçi uzun süredir bu işin telaşı içerisindeydim. Artık sona geldik. Okulun açılmasına dört gün kala doğup büyüdüğüm şehirden ayrılıp başka bir memlekete okumaya gidiyorum. Böyle söylediğime bakmayın gerçekten de mutluyum ama işte ayrılık deyince insanın içinde ufak bir burukluk oluyor. Taşınma dolayısıyla bu emektarı burda bırakıyorum dolayısıyla bir süre bilgisayarsız kalacağım. Bu süre içerisinde maillere, blogun iletişim sayfasından benle iletişime geçenlere cevap biraz gecikebilir. Bu gecikmeden dolayı kusuruma bakmasınlar. Neyse lafı uzatmayayım. Ey Manisa, ey İzmir ikinizi de çok özleyeceğim. Bu arada burdan izmir blog yazarlarını da unutmadım. Onlar da kalbimde yaşıyorlar Sevgiyle, mutlulukla kalın dostlarım, abilerim, ablalarım, kardeşlerim. Hoşçakalın.

Bu haftaiçi kayıt ve kalacak yer ayarlama işlemleri için Eskişehir‘deydim. Manisa’dan trenle gelmiştim. Tren gayet rahattı. Restoranına kadar içinde her şeyi vardı. Tek kötü yanın yolculuğun 10 saat kadar sürmesiydi. Zaten gece olduğu için yolculuğun çoğu uykuda geçiyordu pek bir şey anlaşılmıyordu.

Aldığım tavsiyelerden ötürü yanıma kalın şeyler alıp da gitmiştim. Kalın şeyden kastım tabi ki giyecek . Ama hiç de abartılacak bir soğuk yoktu yaz aylarında. Gayet güzel bir garı var şehrin. Tüm demiryollarının merkezinde bulunmasından dolayı olucak heral her türlü tren var Anadolu Universitesinin standından bilgi alıp okul servisinin gelmesini beklemeye başladım. Geldikten sonra beni fakülteme kadar bıraktı. Girip kısa sürede kayıt işlemlerimi tamamladım. Kimlik ve öğrenci belgemi alarak kampüsten çıktım. Birkaç şey atıştırdıktan sonra yurt-apart aramaya çıktım hemen. Neredeyse gezilmedik yer bırakmadım ama bir türlü istediğim şekilde bulamadım. Zaten çoğu dolmuştu ya da çok kötü durumdaydı. Sonunda kafama göre uyan bir yer buldum ve tuttum. Okula da merkeze de çok yakın. Okul zaten merkezde oldukça güzel bir yerde.

Ama gerçekten çok güzel bir şehir. Bozkırın ortasında böyle yeşil ile maviyi bir araya getirmek gerçekten her yiğidin harcı değil. Şehrin her yeri yemyeşil. Porsuk kenti ikiye bölüyor, içinde gondollar geçiyor. Etrafında kafeler, barlar… Yerlerde bir tane çöp, izmarit yok. İnsanları pırlanta gibi. Gencinden yaşlısında hepsi içten, gözlerinin içi gülüyor. Herkes halinden memnun gibi. Şöyle özetliyim. Tramvay durağındaki güvenlik görevlisine nasıl 2 eylül kampüsüne gidebilirim diye sorduğumda bana dolmuş durağına eşlik edip nasıl gideceğimi tarif etti. Gene 2 eylül kampüsünü gezdikten sonra dönüşünde kampüsten geçen bir öğrenci arabadan, merkeze gidiyorum isterseniz bırakabilirim diyerek kendi kendine otostop çektirtti bana. Ofisini falan göstererek başımın sıkıştığında gelebileceğini söyledi. Yeni mezun alan bir öğrenciymiş. İnsanları bu kadar yardımsever, sevecan bir durumda. Yolda karşıdan karşıya geçicem arabalar zınk diye duruyor. Bir durup baktım acaba yanlış bir şey mi yaptım diye. Manisa’da bu şey hiç de alışıldık değil. Kısacası, anadolunun ortasında bir avrupa şehri görmek istiyorsanız Eskişehir’e gelin dostlarım. 2 üniversitesiyle, nehriyle, insanlarıyla, zırt pırt geçen jet uçaklarıyla gerçekten eşsiz bir yer. amin

Bugün reklam aldığım bir yer ile ilişkiyi kestim. Nedeni ücreti az görmemdi. Bu şekilde az göstermesinin sebebini de pagerank’a bağladı. Önemli değil mi? Tabi ki önemli. Fakat ben olsaydım bir bloga reklam verirken buna bakmazdım. Sonuçta reklam verdiğin yer bir blog. Yüzlerce, binlerce takipçisi olan bir yer. Yazdığı bir yazı anında facebook, twitter, friendfeed gibi bir çok sosyal siteye şutlanıyor. Blog sahibiin o sitelerdeki arkadaşları bu yazıları okuyor. Rss’ten takip edenleri işin içine katmıyorum bile. Bir topluluk falan da değilisin on tane yazarın yok. Adresini yazıp buraya gelen insanlar gerçekten ne yazmışsın diye merak eden kişiler. Ve sen burda reklam yazısı yazdığında ne yazmış acaba gelip bakıyorlar. Burda serzenişte bulunduğum kişiler sadece reklamverenler değil tabi ki. Eğer blog tutmuyorsanız bunu anlamanız  biraz zor ama gerçekten buraları çok farklı yerler. Bildiğiniz website kuralları buralarda işlemiyor. Sevgili eminimsi’nin taraf gazetesindeki yazısında da göreceğiniz üzre.

Bilindiği üzre yasal haklardan dolayı The Pirate Bay(canımız ciğerimiz biricik gemimiz) sitesi kapandı*. Fakat kapanmadan önce 800,000‘lin torrent arşivini gene kendi sayfasından paylaşmıştı. Yaklaşık 22gb kadar bir şeydi. BTarena da (ki kendisi oldukça güçlü torrent sitelerindendir) bu arşivi kendi veritabanında kullanma kararı aldı. E ne diyelim hayırlısı olsun. Her şey bizim için

*dnsleri değiştirerek yayına tekrar devam ediyor.

Şimdi ben böyle yapıcam yani. Öneririm. Sahura kadar çalışıyorsun. Arada friendfeed’e girip tenefüs yapıyosun kendine. Sahurda ne yiyeceksen artık yiyip, yatıyosun. Ertesi gün geç saatlere kadar(tercihen 14:00, 15:00) uyuyosun. İftara kadar olan zamanı da kendine ayırıyorsun. Televizyonu tavsiye etmiyorum. Malum, çalkalamadan içilmeyen sütaş ayran ve  illaki pınar sucuk…

Bilirsiniz üniversiteye yerleşemeye hak kazandıktan sonra o üniversite eve kağıt yolluyor. Kağıt dediğim koca bi zarf. Saman renginde böyle. İşte içinde bilgilerin falan oluyo. Nedense o bana gelmedi hala. İşte telefon açtım ne iş diye, kayıt için neler gerekiyor falan. Telefonun diğer ucundaki kişi 15 tane vesikalık foto istedi kayıt için. (ıvır zıvırları saymıyorum nüfus sureti, ikametgah senedi, diploma vs.) Tamam şimdi orası hoş da fotoğrafların gömlekli ve kravatlı olması neden? Şimdi ben alıp o kravatı boynuma takmam yani. Öyle bi ibare yok.  Bir de sakalları kesmem gerekiyormuş. Sakal dediğim de top sakal çenede öyle takılıyor. Yazık olacak. Vah bana vahlar bana. Ruhsar gitti ruhu geldi.

Bugün 12 Ağustos Çarşamba. Sabah 9,5′ta ösys sonuçları belli olacaktı. Dün gece zar zor 4′te uyumuştum. Sabah da 9′da kalkıp hemen bilgisayarın başına geçtim. 30 saat gibi gelen 30 dakikadan sonra sonunda sonuç ekranı karşıma gelmişti. tc kimlik numaramı girdim ve ta daaa Anadolu Üniversitesi – Sinema TV. Hayatımın koca beş senesini -belki de dahasını- geçireceğim yer belli oldu. Tanıyanlar bilir, ilk tercihim Marmara Üniversitesi idi. Fakat son bir haftadır ilk tercihe Marmara’yı yazmanın pişmanlığı içerisinde geçiriyordum. Başta meriş olmak üzere marmara iletişim’de okuyanlar, ekşisözlükteki girdiler, anadolu iletişim’de okuyanlar böyle düşünmemi sağladı. Şimdi burada uzun uzun yazmayacağım ön bilgi olması için şöyle ekşi linklerini vereyim. şu marmaranınki. bu da anadolunun. Bölümüm İletişim Fakültesi dolayısıyla Yani Yunus Emre Kampüsü içinde yer alıyor. Yunus Emre Kampüsü’nün harita ve fotoğraflarına burdan ulaşabilirsiniz. Abicim her şeyi koymuş adamlar içine fakülteden yurt 2 adım yer. İzmir’imi aratmayacak ortamı var. Porsuk çayı var. Soğuğu var (sıcaktan hiç hoşlanmam) okuyan öğrencilerden öğrendiğim üzere gül gibi eğitim kadrosu var. Şimdi diyorum da iyi ki Marmara olmamış da Anadolu’yu kazanmışım. Çoğu insan eskiden benim de dediğim gibi “Marmara bu işin göbeğinde, İstanbul’da” diyor. Fakat Anadolu Üniversitesi İletişim Fakültesi firma ve şirketler ile olan bağlarıyla diğerlerinden bir adım öne geçiyor. Araştırmalarım sonucunda kısmen vardığım bilgiler bunlar. Kayıtlar 31 Ağustos – 7 Eylül arası. 28 Eylülde ders başı yapıyorum. Hadi bakalım Orçun hayırlısı olsun

Koca dört -ya da bir- sene  çalıştık. Sonunda öss ye girdik. Ya da tam tersi oldu. Sormak istiyorum. Bu çalışma süreci bizlere ne kazandırdı? ya da neler kaybettirdi? Kaybettiklerimizin daha ağır basacağı aşikar. Bunun sorumlusunu hepimiz gayet iyi biliyoruz. Defalarca konuşmaya gerek yok bence ne kadar kötü eğitim sistemi falan filan diye.

Her neyse, sonuçlar yaklaşık 2 hafta önce açıklandı. Koca sene puanım gelsin de tercihlere yoğunlaşalım derken zaman su gibi akıp geçti, puanımız elimizde. Peki ya bundan sonra ne olucak? 3 liraya aldığımız kılavuzu hatim edip tutan yerleri listesini çıakrtıp isteiğimize göre sıralayacağız. ÖSS’ye giren diğer arkadaşlar nasıl düşünüyor bilemem ama inanın bu tercih süreci ÖSS’ye hazırlanmaktan kat kat daha zor, sıkıcı ve stresli.

Bu stresin sebebi de Türk öğrencilerinin daha bilinçlerinin oturmadığı, sağlıklı karar veremedikleri yaşlarda alan seçmeye zorlanmaları. Liseye yeni başlayan çocuk nereden bilsin kendisinin hangi yöne daha ağır basacağını? İstisnaları da yok değil. Fakat geneli bu şekilde. Neden istediğimiz mesleği yapamıyoruz? İstediğimiz alanda, istediğimiz yerde olamıyoruz?

Çoğunuzun bildiği üzere, geçen hafta bu günlerde İstanbul’daydım. Yazıyı anca yazabildim. Gezim süresince sevgili müjdat ve wolkanca beni evlerinde misafir ettiler, onlara teşekkürü borç bilirim. Kuruüzüm ve Mesir Macunu’nu en kısa zamanda yollayacağımı belirtmek isterim İlk günümde tunahan, harun ve müjdat ile ufak bir gezinti yapıp barın birinde takıldık. 2. gün gene müjdat ile tarihi bir İstanbul turu yaptık, gezilmedik yer bırakmadık. Ayasofya, Sultanahmet Camii, Sultanahmet Türbesi, Kapalıçarşı, Galata Kulesi’ni evire çevire gezdik, ilginç fotoğraflar çektik. Diğer gün çok sevgili arkadaşımla buluşmak için taksime gittim. Ordan karşı yakaya geçtik, tüm gün caddebostan sahilinde takıldık. Geçirdiğim en güzel gün bu gündü.Son gün wolkanca eşliğinde arabayla bir sahil turu yaptık, Eminönü’nde balıkekmek yedik. O beni orda bıraktı, ben ordan vapurla anadoluya arkadaşların yanına geçtim. Vapurla. Bu arada giderken – İzmir’den İstanbul’a- havalimanında Yavuz Seçkin’i gördüm. Güneş gözlükleriyle kuul kuul takılıyordu. Güvenlik görevlisi de ona yağ çekme çabalarındaydı. Söyleyeceklerim bu kadar. Fotoğrafları Flickr’a ekledim. Doya doya bakabilirsiniz.

Şimdi şöyle ki helecanlanmayın hemen kıçlı, memeli fotoğraf yok. Su altında fotoğraf çekelim dedik çok eğlenceli görüntüler ortaya çıktı. Onları paylaşmak istedim. Bir de nasıl yaptık diyosanız yazının devamında mevcut.

1. Büyük boy şeffaf prezervatifi öncelikle güzelce yıkayıp ek sıvılardan & kremlerden arındırıyoruz.
2. Temizleme işlemi tamamlandıktan sonra tercihen küçük boy bir telefon ya da kamerayı prezervatifin içine sallıyoruz.
3. Mümkün olduğunca havasını içinden çıkartıyoruz.
4. Daha sonra ağzını iyice bağlıyoruz. 2 sıkı düğüm atmanız yeterli.
5. Geri kalanı sizin hayal gücünüze kalmış.

Denemenizi şiddet ile tavsiye ediyorum. Çok eğlenceli oluyor.

Dünya çapında pek çok ülkede yapılan likemind buluşmaları İstanbul, Ankara, Adana ve Kayseri’den sonra artık İzmir’de de başladı. Bence çok geç bile kaldı. İzmir’deki bu potansiyelin İstanbul’dan hemen sorna gelmesini bekliyordum. Neyse orası ayrı konu. Arkadaşlar likemind dediğimiz olay şu kısaca. Ortak fikirleri olan insanları bir araya getirme amacıyla yapılan buluşmalar. Blogcusundan aşçısına kadar herkesin katılabileceği bir organizasyon. İzmir’dekileri her ayın ilk Salı günü yapıyoruz. Katılan katılıp şenleniyor. Geçmiş Likemind İzmir görüntülerini ve anılarını Mümin Erakbaş’ın blogunda bulabilirsiniz.

Sevgili okurlarım, gerek bedenen gerek ruhen hayvan gibi geçen bir senenin içinden çıktım haliyle yorgunum. Sınavdan sonra geçen bir hafta kendime ayırdım ve hiçbir şey yapmadım. Vakit değişim vaktidir. Vakit bloga ayar verme vaktidir. O ayar da çok kısa bir süre içinde gelecektir. Diceksiniz oha nolmış böyle. Vakit nakittir. Vakit at gözlüğü takanların gazetesidir.

Düzenleme: 23 Haziran ‘09 19:08

Gereksiz spam olarak gördüğüm yazıları sildim. Kategorilerde iyileştirmeye gittim. Temayı değiştirip tema içinde bir kaç değişiklik yaptım. Türkçeleştirirken karşılaştığım sorunları gidermeme yardımcı olan jnbn‘e teşekkürlerimi sunuyorum. Ee nasıl olmuş ?

Şimdi ben yeni yazı yazmak istiyorum ama yazacak bir şey bulamıyorum. Bu bir şeyi çok sevip de sevgisini gösterememekle aynı şey bence. Diyorum yazayım gene millet okusun takip etsin falan ama yok hacı gelmiyor yani. Ama öyle derken bu aklımdan geçenleri böyle şeydeyim dedim işte. Bu kadar hayırlı hafta sonları. Ha bu arada 42 gün kaldı ÖSS’ye yusuf yusuf-çuk-.

Bundan tam bir sene önce yazmıştım. Abi duymayanınız yoktur herhalde Mesir Macunu‘nu. Türkiye’nin farklı yörelerinde kuvvet macunu olarak da bilinen bu yiyeceğin asıl amacı dalgamotora güç vermek değildir. Şimdi içine bi dünya (41 çeşit) baharat atarsan sadece oraya değil, tüm organlara, vücudun kan geçmemiş en ücra köşeleri bile dört köşe oluyor. İşte zamanında da Kanuni, anası (Hafsa Sultan) hastalanınca -Allah bilir tırt bi hastalıktır- çare bulamaz Osmanlı’nın dört bir yanındaki hekimlere haber salar. Elinizi mi nerenizi tutacaksanız çabuk tutun, anamı iyileştirin. Manisa’dan Merkez Efendi adında bir hekim işte random olarak karıştırıyor bu baharatları. Kaynatıyor. İşte macun çıkıyor ortaya. Şimdi yemediyseniz merak edebilirsiniz ben anlatayım size. Eskiden uzun şeker biçiminde olan mesir macununun, ününün artmasıyla birlikte envayi türü üretildi. Bunlar lokum, sakız, çay, kavanoz gibileri. Bu şeker biçiminde olanı dişler yapışır, insanı tav edebilir ama redbull, powerade, burn gibi ecnebi içeceklerine 300-500 çeker. Bundan önce sanırım ikinci buluşmaya gelen arkadaşlara ikram etmiştim macundan. Çok isteyenler gelip alsın 2 liraya paket satılıyor, hatta şu sıra atıyor olmaları lazım Sultan Camii‘nden. Macunları bu sene Devlet Bahçeli atacakmış diye duydum bilmiyorum doğru mu. MHP geldi ya başa ondan. peh…ha bir de burda cbü’nün sitesinden açıklama burda da resmi mesir festivalinin sitesi var. Burda da bi dünya resim.

Arkadaşlar kardeşimin ısrarı üzerine bugün beyaz bir tavşancık aldık. Fare kadar minnacık dehşet tatlı bir şey. Paylaşmak istedim bakarmısın şuna yahu. Adı Köpük.

Bilindiği gibi H. Barack Obama yarın saat yediyi on geçe Atatürk Havalimanı’na inecek. Başkanlığı süresince ilk müslüman ülke olarak Türkiye’yi ziyaret edecek. Haberlerden de duyduğunuz gibi başkanın yoğun bir Türkiye programı var. Bugün okuduğum bir haberde Atatürk Havalimanı’nda güvenlik önlemlerinin sarı alarm seviyesine çıkarıldığını gördüm. Aklıma şu soru geldi. Eğer Atatürk Havalimanı’nda ya da Türkiye’de başka bir yerde olur da başkana suikast girişiminde bulunup, sukastçi başarılı olursa ne olur? Dünya ne der? Türkiye nasıl bir duruma düşer? Yorumlarla teorileri üretelim.
gitti artık kehkeh