Merhaba arkadaşlar . Ben Burak Amanlar, Orçun’un okuldan yakın (ben öyle tahmin ediyorum) bir arkadaşıyım. Bu Nucro blog’daki ilk yazım. Ne yazsam diye düşünürken bugün gittiğimiz paintball oyununu yazmak aklıma geldi. Paintball sahası Manisa’nın fazlaca dışında kaldığı için öncelikle oraya ulaşmamız gerekliydi. Bir hırsla bütün ekip arabaya doluştuk. Meğersem yanlış arabaya binmişiz. Ne yazık ki bunu yolda anladık. Bir alt yolda iniceğimize üst taraftan geçen yolda inmişiz. Tarlalardan, çamurların içinden geçtikten sonra tam yola vardık derken karşımıza kocaman bir köpek çıktı. Anlayacağınız paintball macerası erken başladı. Sekiz erkek olmamıza rağmen hepimizin ayakları neticelerimize vurdu. Kimimiz geldiğimiz yola kadar kaçtı , kimimiz yıkık bir ev bulup içine saklandı. Sonunda adamın biri gelip köpeği tuttu ve bizde içimizde birazda olsa korku olarak ordan geçmeyi başardık. En sonunda sahaya vardık , kıyafetlerimizi giyip kısa bir süre talimatları aldıktan sonra oyuna başladık. Hepimiz acemi olduğumuz için ilk oyun yavaş başladı. Daha ilk elden beş metreden yakına gelip ateş etmek yasak olduğu halde göğsüme üç tane boya topu aldım şu anki hasar durumum ise kızarıklıklar ve morluklar. Oyun böyle devam ederken birisinin acı çığlıklarıyla irkildik. Sevgili Orçuncuğumuzun takımları hasar görmüş. Acıdan dolayı yerinde duramıyodu garibim. Orçun sonunda kendine geldi. Bir buçuk saat kadar oynadıktan sonra havanın kararmasıyla birlikte bizde oynamayı bıraktık. Ben ise en çok kafadan vurulan oyuncu olarak paintball tarihine adımı altın harflerle yazdırdım. Öyle ki boyadan dolayı kaskın rengi bile belli olmuyordur sanırım. En son olarak şunu söylemek isterim umarım Orçun’un takımlarında kalıcı bi hasar yoktur. Kendisine geçmiş olsun dileklerimi sunmakla birlikte test etmeyi ihmal etmemesini tavsiye ediyorum

Ayrıca paintball nedir, Türkiye’deki paintball sahaları nerelerdedir buralardan bulabilirsiniz.