Şimdi nasıl anlatayım bilemedim. Çocukken bu şekerler bayağı bir pahalı gelirdi. Almak için para biriktirirdim. Bizim evin taa en yukarısında bir Migros vardı. Orda satılıyordu o sıralar sadece bu şekerlerden. Böyle arkadaşlarla gidip alırdık. Hemen de biterdi. Bir tane yiyorsun arkadan bir tane daha. Bağımlılık da yapıyor meret. Ondan sonra bunların böyle ufak makineleri vardı. Paketi içine koyardın, genellikle makinenin kafası bir karakter olurdu. Mesela benimki Duffy Duck idi. Alırdım paketi boşaltırdım bir yere tek tek böyle şarjör yerleştirir gibi koyardım. Cebe atıp sonra böyle sokakta artiz artiz arkadaşların arasında çıkartıp pıt bir tane ağzıma atardım hiç elime bulaştırmadan. Çok havalıydı. Ama işte şimdi bulamıyorum her yerde. Hatta hiç bulamıyorum desem yeri. Keşke olsa gene de yesek böyle. Eğlenceliydi baya. Özledim lan seni PEZ.

Arkadaş gönderdi linki bir bakayım dedim. Bir de ne göreyim. Bizim şeker kız kendi. Çizgifilmin introsunu koymuşlar. O müzik, görüntüleri falan gördükçe baya bir garip oldum. Az izlemezdik ufakken. Vidyo aşağıda