Tatillerde memleket – eskişehir arası yaptığım tren yolculuklarında halilyle bazı tecrübeler ediniyorum. Şöyle başlayalım.

1. Tek kişi yolculuk ediyorsanız biletinizin numarası 3 veya 3’ün katı bir numara olsun. Cam kenarı tek koltuk şeklinde oluyor bu tür biletler. Yanınızda istenmeyen kişiler oturmaz. Çünkü oturacak koltuk yok.
2. Bileti alırken mümkün olduğunca orta vagonlardan alın. 1 numaralı vagonlardan kaçının. Lakin lokomotifin kıçının dibinde olduğundan vagonlar her ne kadar ses yalıtımlı olsa da ara kapılar açıldığında içeri baya bi ses geliyor.
3. Eğer İzmir – Ankara yönlü trenlerden birine bindiyseniz internet ve elektrik prizi kullanımını unutun. Çünkü İzmir Mavi Treni, Dokuz Eylül Ekspresi ve Karesi Ekspresi trenlerinde bu 2 opsiyon bulunmamaktadır.
4. Gene İzmir – Ankara yönlü seyehat ediyorsanız, Balıkesir’den sonra telefonunuzun çekmeme ihtimali bir hayli yüksek. Vakit geç olmuştur zaten o sıralar yatın uyuyun.
5. Eğer Eskişehir’den İstanbul’a gidecekseniz Eskişehir Ekspresi yapacağınız en iyi tercih olacaktır. Ucuz bilet fiyatı ve İstanbul’a uçaktan sonra en hızlı ulaşım sağlaması açısından gayet iyi. İnternet erişimi ve elektrik prizi kullanımı var. Her koltuğun yanında priz var. Ayrıca trenin geçtiği yerler bir harika. Seyehatin gündüz vakti yapılması sebebiyle her yeri görebiliyorsunuz ve trenin geçtiği yerlerin orman, kaya-taş araları ve deniz kıyısı/sahil yerleri olması sebebiyle oldukça güzel. Kendinizi bilgisayar oyunlarında hissediyorsunuz.
6. Yüksek Hızlı Tren’e binecekseniz eğer paranız varsa business sınıfından alın biletlerinizi. Ekonomi sınıfı şehiriçi belediye otobüsü koltukları gibi. Elektrik prizi yok.
7. Eğer bulunduğunuz yerden, gideceğiniz yere tren gidiyorsa onu tercih edin. Hem daha konforlu hem de daha ucuz olacaktır sizin için. Bir de yanınızda arkadaşınız/sevdiceğiniz varsa daha bi şugar olacaktır.

Takipçiler bilirler gerçi uzun süredir bu işin telaşı içerisindeydim. Artık sona geldik. Okulun açılmasına dört gün kala doğup büyüdüğüm şehirden ayrılıp başka bir memlekete okumaya gidiyorum. Böyle söylediğime bakmayın gerçekten de mutluyum ama işte ayrılık deyince insanın içinde ufak bir burukluk oluyor. Taşınma dolayısıyla bu emektarı burda bırakıyorum dolayısıyla bir süre bilgisayarsız kalacağım. Bu süre içerisinde maillere, blogun iletişim sayfasından benle iletişime geçenlere cevap biraz gecikebilir. Bu gecikmeden dolayı kusuruma bakmasınlar. Neyse lafı uzatmayayım. Ey Manisa, ey İzmir ikinizi de çok özleyeceğim. Bu arada burdan izmir blog yazarlarını da unutmadım. Onlar da kalbimde yaşıyorlar Sevgiyle, mutlulukla kalın dostlarım, abilerim, ablalarım, kardeşlerim. Hoşçakalın.

ÇoÄŸunuzun bildiÄŸi üzere, geçen hafta bu günlerde Ä°stanbul’daydım. Yazıyı anca yazabildim. Gezim süresince sevgili müjdat ve wolkanca beni evlerinde misafir ettiler, onlara teÅŸekkürü borç bilirim. Kuruüzüm ve Mesir Macunu’nu en kısa zamanda yollayacağımı belirtmek isterim Ä°lk günümde tunahan, harun ve müjdat ile ufak bir gezinti yapıp barın birinde takıldık. 2. gün gene müjdat ile tarihi bir Ä°stanbul turu yaptık, gezilmedik yer bırakmadık. Ayasofya, Sultanahmet Camii, Sultanahmet Türbesi, Kapalıçarşı, Galata Kulesi’ni evire çevire gezdik, ilginç fotoÄŸraflar çektik. DiÄŸer gün çok sevgili arkadaşımla buluÅŸmak için taksime gittim. Ordan karşı yakaya geçtik, tüm gün caddebostan sahilinde takıldık. GeçirdiÄŸim en güzel gün bu gündü.Son gün wolkanca eÅŸliÄŸinde arabayla bir sahil turu yaptık, Eminönü’nde balıkekmek yedik. O beni orda bıraktı, ben ordan vapurla anadoluya arkadaÅŸların yanına geçtim. Vapurla. Bu arada giderken – Ä°zmir’den Ä°stanbul’a- havalimanında Yavuz Seçkin’i gördüm. GüneÅŸ gözlükleriyle kuul kuul takılıyordu. Güvenlik görevlisi de ona yaÄŸ çekme çabalarındaydı. Söyleyeceklerim bu kadar. FotoÄŸrafları Flickr’a ekledim. Doya doya bakabilirsiniz.

Dünya çapında pek çok ülkede yapılan likemind buluÅŸmaları Ä°stanbul, Ankara, Adana ve Kayseri’den sonra artık Ä°zmir’de de baÅŸladı. Bence çok geç bile kaldı. Ä°zmir’deki bu potansiyelin Ä°stanbul’dan hemen sorna gelmesini bekliyordum. Neyse orası ayrı konu. ArkadaÅŸlar likemind dediÄŸimiz olay ÅŸu kısaca. Ortak fikirleri olan insanları bir araya getirme amacıyla yapılan buluÅŸmalar. Blogcusundan aşçısına kadar herkesin katılabileceÄŸi bir organizasyon. Ä°zmir’dekileri her ayın ilk Salı günü yapıyoruz. Katılan katılıp ÅŸenleniyor. GeçmiÅŸ Likemind Ä°zmir görüntülerini ve anılarını Mümin ErakbaÅŸ’ın blogunda bulabilirsiniz. (daha fazla…)

Saat bir buçuk gibi konak’ta barış ile buluÅŸacaktım. Biraz geciktim. Manisa 5M Migros önünden otobüse binip Bornova’ya gidecektim. Fakat hiç de olmadık yerde, Migros önünde otostop çeken birini gördüm. Abi ne tarafa diye lafa girdim. Bari beraber çekelim otostop da beleÅŸe getireyim gidiÅŸi. Neyse iÅŸte sordum ben böyle adama. Adam yarım yamalak “Türkçe konuÅŸamıyor ben” dedi. Aha dedim oha ne arıyor burda yabancı. Neyse konuÅŸtuk biraz adamla. Herif Ayvalık’tan geliyormuÅŸ otostop çeke çeke cebinde beÅŸ lirası varmış. Biraz ileride PO vardı. Benzinlik olduÄŸundan çıkışında arabaların durması daha yüksek bir ihtimalde oluyor. Oraya gidelim dedim daha rahat araç bulabiliriz diye. Gittik abi çıkışa bi yirmi dakika kadar çek babam çek duran yok. Sonra iyice sıkılmıştım otobüse binip gidecektim. Tam o sırada kamyoncu abinin biri durdu Kamyonla Bornova’ya kadar gittik. ArkadaÅŸ Ä°talyan’mış bu arada. Yunanistan, Türkiye falan dolanıyor böyle otostopla – negüzel amk-. Metroya binmek için biraz yürüdük. Adamın metrosunu ben ısmarladım Neyse iÅŸte bindik metroya ben Konak duraÄŸunda indim, kendisine de bir sonraki durakta inmesini söyledim. Eposta adresini falan alarak ayrıldık orda. Metrodan çıkıp Mümin abiyle buluÅŸtum. Metrodayken telefon açmıştı Deniz ile Konak’tayım diye. Fakat Barış hala ortalarda yoktu. Telefon açıp nerede olduÄŸunu sordum. Çok geçmeden geldi. Biraz yürüyüm otobüse bindik. Ä°stikamet Balçova idi. Uzun bir eshot yolculuÄŸundan sonra ieü önünde indik. Telefirik Çaybahçesi hemen karşıdaydı. Girdik. Ali ve kız arkadaşı oturuyorlardı. Bir saattir falan bekliyodu sanırsam. Ä°lk biz gitmiÅŸtik. Daha sonra zaten herkes dökülmeye baÅŸladı. Serkan abi en son gelip ilk ayrılandı. Toplantı gayet iyi bir ÅŸekilde devam etti. Hemen hemen her konuda konuÅŸtuk. Fikir pederi olduÄŸum projemiz hakkında uzun uzun düşünüp taşındık. Blog çevreleri hakkında yorumlar yaptık. Ãœzerimizden rant saÄŸlamaya çalışanlar, blogcu olmayan blogcuların kulaklarını çınlattık. Varsa projelermizi sunduk. Fazla fotoÄŸraf çekilemedik nedenini bilmiyoruz. Ä°yi bir toplantıdan sonra ayrıldık. Herkes evlerine gitti. Ben de gene otobüs > metro > manisa seyehat üçlemesini yaparak evime döndüm.
(daha fazla…)

Üçüncü izmir blog yazarları toplantısını da düzenledik. İyi oldu ya eğlendik. Güzel fotolar çektik.

1. manisadan yola çıktım.
2. yaklaşık 20 dakika sonra bornovadaydım.
3. bir yarım saat de bornova alsancak arası sürdü.
4. aliyle telefonlaşarak çimlerde yerin tespit ettim.
5. tanıştık arkadaşlarla.
6. bir kaç kişi daha katıldı.
7. ordan kalktık pasaport kafeye tost yedik, çay içtik. pahalılardı.
8. konağa doğru yürüdük.
9. konak pier burger king’de bir ÅŸeyler atıştırdık. sohbetimiz orda da devam etti.
10. daha sonra ayrıldık. ben mustafayla metroya atlayıp bornovaya gittim.
11. manisa kavşağına kadar uzunca bir yürüyüşten sonra kavşağa vardım. atlayıp eve döndüm

sivitim ablamda kaldı. pisti zaten yıkasın getirsin keh.

(daha fazla…)

ArkadaÅŸlar kuzenler benim yahu 8)  ikinci demolarını çıkardılar. ilkisi kadar hoÅŸ ve bir o kadar da hoÅŸ olan bu hoÅŸ demoyu myspace‘den dinleyebilirsiniz. ilk demoya burdan ulaÅŸabilirsiniz. bu son çıkan demo 2. demonun ilk bölümü. toplamda 2. demo içerisinde 2 ÅŸarkıdan oluÅŸacak ve 2 part halinde olacak.

Stoutchild

Ä°zmir Stüdyo Negatif ve Stoutchild‘ın home stüdyosunda kaydedilen demoda, ilk demodaki grup elemanlarının ayrılışıyla, Erkin Tayhani vokallerin yanı sıra bassları ve klavyeleride üstlendi. Bu demoda da davullarda Mustafa Yıldırım ve gitarda Emre Yüksel bulunuyor. Stoutchild’ın demosunu www.myspace.com/stoutchildtr adresinden dinleyebilirsiniz.

Stoutchild was founded by cousins Emre (guitars) and Mustafa (early vocals , later drums) in 2002 under a different name.They played with thier friends for a while but the band failed for Emre and Mustafa’s consideration and they droped other guys.Sometime later Erkin (vocal) , close friend of Emre from the high school , joind Stoutchild as second guitar player. The band’s style was melodic death metal at those times. Especially they played swedish death metal songs ,which even today they inspire, by in flames , dark tranquillty , children of bodom etc. besides thier own songs. They also listened power and heavy metal bands and suddenly the band decided to turn thier style into power metal from death metal. The line-up was Emre and Erkin on guitars and Mustafa on drums but there wasn’t any singer.after a long time seeking Erkin took the responsibility of vocals because they didn’t find any singer. Later Taner …boards and Yavuz on bass joined the band. They released a demo , including two songs, called ‘’Spreading Fire’’ from thier websites and it was liked by turkish metalheads , even by some Europen listeners. after 5 or 6 months Taner and Yavuz left the band because of the unagreements among the other band members but Stoutchild went on the way.After long and hard working days finally they finished the new demo ‘’ Last Throne of My Fairy Tales Part 1’’ including 2 songs.This time, Erkin took the respnsibility of keyboards and bass besides vocals. This new demo was recorded in ‘’Studyo Negatif ‘’ and Stoutchild’s home studio by the support of Ant Balci who is the owner of Studyo Negatif and friend of the band , also producer of the band. In a very short time , the second part of the ‘’ Last Throne of My Fairy Tales ‘’ will be released…